Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 7 april 2020

Besturen in tijden van corona

 

Zoals veel mensen werk ik inmiddels al drie weken thuis. Dat brengt ook voor een gedeputeerde uitdagingen met zich mee. Hoe zag een normale werkweek eruit? En hoe ziet mijn werkweek er nu uit?

Een ‘normale’ werkweek

Over een ‘normale’ werkweek heb ik al eerder blogs geschreven zoals deze. Typerend aan mijn werkweek is dat ik gemiddeld tussen 8 en 9 uur van huis ga en tussen 21 en 22 uur thuis kom. Zowel lunch als avondeten gaan meestal gepaard met een vergadering of bijeenkomst of ik eet al reizend naar de volgende afspraak. Door de week heb ik bijna elke dag wel een werkbezoek, een presentatie op een grote bijeenkomst, een opening, een prijsuitreiking of iets dergelijks. En ook in het weekend is er regelmatig iets dergelijks te doen. Daarnaast bestaat het weekend uit stukken lezen ter voorbereiding op de volgende week.

Normaal in tijden van corona

Mijn motto is waar mogelijk het normale leven zo veel mogelijk door te laten gaan. Want hoewel corona natuurlijk prioriteit krijgt, blijven al die maatschappelijke opgaven waar we als provincie aan werken onverminderd belangrijk. Dan denk ik aan energietransitie, duurzame landbouw, verbetering van verkeer en vervoer, een rijk cultureel leven, nieuwe uitvindingen die bijdragen aan onze toekomst, voldoende woningen, mooie natuur, schoon water, etc etc.. Daarbij moeten we ook niet vergeten dat we als provincie elk jaar een begroting hebben van ruim 1 miljard. Dat betekent dat we een grote bijdrage leveren aan economie en werkgelegenheid. Als we als provincie op de rem zouden gaan staan, zou dat een eventuele recessie alleen maar erger maken.

Vrijwel alle vergaderingen gaan gelukkig ‘normaal’ door. De overleggen met ambtenaren op maandagochtend en Gedeputeerde Staten op dinsdag gaan via videoconference. Diverse andere overleggen gaan via een telefonische conference en ook al steeds vaker via videoconference. In het begin was dit best problematisch. Alles in dit filmpje is ontzettend herkenbaar. Maar inmiddels gaat het steeds beter. De stukken voor het weekend komen gewoon op vrijdag, dus het leeswerk is nog steeds weekendwerk.

Minder en meer

Vrijwel alles wat geen vergadering is, is weggevallen. Heel soms doe ik iets in de vorm van een webinar, zoals dit webinar over energietransitie, chemie en samenwerking in het Economisch Netwerk zuid. Maar dat is een uitzondering. Dan zou je denken dat er veel tijd over blijft. Daar staat tegenover dat ik met cultuur al een stuk extra portefeuille heb en dat corona ook van mij aandacht vraagt. De culturele sector wordt hard geraakt. Dat betekent voor mij extra overleg, afstemming, mails en stukken. In de land- en tuinbouw zijn bedrijven die het moeilijk hebben, terwijl er soms ook kansen ontstaan zoals uitgelegd in dit artikel. Verder buigen we ons ook al over de samenloop van risico’s voor onze gezondheid waarnaar de komende jaren goed onderzoek nodig is. En ik heb diverse overleggen over het wel of niet moeten aanpassen van werkzaamheden en planningen.

Maar waar ik vooraf niet over na had gedacht: de ‘gewone dingen’ van het leven kosten ineens tijd. Waar ik eerst vergaderingen had van 12.00 tot 14.00 uur inclusief lunch, moet ik nu vooraf of na afloop lunchen. Hetzelfde geldt voor het avondeten. En allerlei huishoudelijke taken die er niet zijn als ik vrijwel niet thuis ben, zijn er nu ineens wel. Het weg vallen van reistijd maakt in de praktijk niet uit, want reizen betekende bellen, stukken lezen en vergaderingen voorbereiden. Dat moet ik nu nog steeds. Het onderscheid tussen werkdagen en weekenddagen is vrijwel verdwenen: ik ben alle dagen thuis en moet alle dagen werken. Alleen de vergaderingen zijn er in het weekend vrijwel niet. Hoewel er ook dan altijd nog wel ergens een telefoontje tussendoor komt.

Genieten met lichte tegenzin

Laat ik voorop stellen dat ik absoluut niet mag klagen. Ik ben nog gezond, mijn dierbaren zijn gezond of aan de beterende hand. Ik zie het thuisfront vaker en heb ineens tijd om af en toe een taart te bakken of iets lekker te koken. Ik werk regelmatig vanuit de serre met uitzicht op mijn tuin met vogels en bloemen. En toch, als je mij laat kiezen, dan kies ik voor dat drukke leven. Dat leven waarin ik volop praat met Brabanders. Waarin ik direct zie en hoor waar zij mee bezig zijn. Waarin we elkaar inspireren en verder helpen. En tegelijkertijd weet ik heel goed waarvoor we thuis zitten: voorkomen dat nog meer mensen ziek worden, onze zorgmedewerkers ontlasten en zo ervoor zorgen dat we zo snel mogelijk weer ons normale leven kunnen oppakken. Dus laten we nog een aantal weken #blijfthuis vol blijven houden!